Zomer 1997 – USA (Rocky Mountains)

Reisverslag USA Rocky Mountains van 25 juni tot 23 juli 1997.

Woensdag
25/06
Vlucht MP821 vertrek 12.15 uit Schiphol aankomst 14.15 op Denver International Airport. Tijdens de vlucht weinig geslapen en hebben we gekeken naar een film met Woopy Goldberg ‘Associate’ ..
Bij aankomst zijn we door een Alamo shuttle bus van het vliegveld naar het verhuurstation gebracht. De auto die daar op ons stond te wachten was een Chevrolet Cavalier (beginstand 15804 mijl). Na de auto gehaald te hebben, zijn we gaan rijden via de 70 west, 40 west, 40 nortb richting de Rocky Mountains. Tijdens deze rit zagen we boven Denver een pelikaan vliegen. Omdat het al bijna donker werd, zijn we op zoek gegaan naar een camping. In Winterpark zagen we op een gegeven moment een paar tenten langs de weg staan, waar we toen zijn gaan kijken. De camping heette Sitzmark en de eigenaar Hal. Hal bleek een aardige 65 jarige man, die graag verteld en vraag. Hij verhuurde eigenlijk alleen huisjes (cabins van $100), maar had nog wel een plekje voor ons. Douchen konden we dan eventueel in een leegstaand huisje. De nacht was vrij lawaaiig door de treinen en vrachtauto’s die vaak langskwamen maar dankzij een vermoeiende reis, sliepen we als een blok.
Donderdag
26/06
De volgende ochtend stonden we om 10.00 uur op, douchen, aankleden en ons klaargemaakt om weg te gaan. Via de 40 north zijn we bij Grandby de 34 north opgegaan. Dit deden we pas na een uur, want we hadden de afslaggernist … stom hè? Om ongeveer 16.00 uur reden we het Rocky Mountains National Park binnen. Hier hebben we een Golden Eagle Pass
gekocht ($50), waarmee we vanaf nu alle parken mee inkomen. Op de eerste camping in het park ‘Timber Creek Campground’ hebben we een plekje gezocht (nr. 80). Grappig, of misschien niet, is dat er op de camping twee ‘Elken’ losliepen. Na de tent opgezet te hebben, zijn we de camping gaan betalen ($12/dag) en daarna zijn we begonnen met het avondeten. Vandaag was dat soep vooraf en een echte Amerikaanse kant-en-klare maaltijd bestaande uit rijst met kip en groenten. Wat sla erbij en het viel mee ….. Een kopje koffie toe en toen was het alweer 8 uur. De truien hadden we ondertussen al aan, want als de zon weg is, is het gelijk een stuk koeler. Het was schijnbaar ook drinktijd voor de “Elk”. Opeens hoorden wij en vele andere een hoop geplons. Vijf van die beesten die ze Elk noemen waren daarna te bezichtigen tijdens hun eten en drinken. En dat gebeurt dan allemaal tijdens een kopje koffie. Om kwart voor negen was er een dia voorstelling op de camping over de verschillende soorten sneeuw in de Rocky Mountains en de dieren die daar bij
horen. Vandaag was het bijna windstil en 26°C.
Vrijdag
27/06
We zijn vandaag om ongeveer 8 uur opgestaan en mochten ons wassen op de camping. Een nadeel van de campings in de Rocky Mountains is dat ze GEEN warm water hebben en het koude water dat er is ook echt heel erg koud is. dat hebben wij vanochtend dus kunnen beproeven. Tijdens het ontbijt kregen we weer eens wat dieren op bezoek. Na het ontbijt zijn we naar Salt Lake gegaan. Hier hebben we voor het eerst naar huis gebeld (na alle telefoons en maatschappijen en creditcards te hebben geprobeerd hebben we maar collect call gebeld). We hebben hier ook geluncht en wat geld gepind. Vanuit Salt Lake was er ook een trai!, die hebben we natuurlijk gelopen. De trail was 3 mile naar de Adams Falls. Het was wel ontzettend warm om te lopen tegen die hellingen op (30-32 C). Tijdens de wandeling werd de lucht op een gegeven moment wel heel weg donker en hoorden wij in de verte
gedonder van aankomend onweer. Dus denk je wegwezen hier en hebben we dus iets sneller naar beneden gelopen dan in eerste instantie de bedoeling was. Het viel echter reuze mee en we hebben maar een paar druppeltjes mogen vangen. ‘s Middags zijn we de enige weg die er door het park loopt afgereden. Deze tocht was ontzettend mooi en liep door de continental divide. De dieren die we onderweg zijn tegengekomen zijn marmots, Elk, Coyotte, Chipmunks en een grijze konijn achtige met korte poten en kleine oren pika genoemd en dat hadden we de dag ervoor van de dia voorstelling geleerd. Het hoogst punt dat we vandaag hebben bereikt was ongeveer 12000 feet oftewel ongeveer 4000 meter. Tijdens een wandelingetje merk je dat echt wel. Om een uur of7 waren we terug op de camping. Daar hebben we wat gegeten en zijn toen een ijsje gaan eten. Om 9 uur waren we weer terug voor een dia voorstelling over de wolf in de Rocky Mountains. Toen de voorstelling afgelopen was hebben we nog een kampvuurtje gemaakt hebben we nog wat gedronken en zijn
daarna naar bed gegaan.
Zaterdag
28/06
Om 7 uur zijn we opgestaan. De dieren (deer) liepen rond de tent. Het wordt al bijna gewoon dat ze er zijn, want je ziet niet anders. Vannacht was het ongeveer 4°C. We
hebben weer een koude ‘douche’ (lees: kop onder de kraan) genomen, hebben ontbeten bij het kampvuur omdat het zo koud was en zijn in gaan pakken. Daarna hebben we mijn voet opnieuw ingetaped en zijn we op weg gegaan naar de volgende bestemming. Vanaf de camping, het was toen 9 uur en de tellerstand van de auto stond op 16100 mijl, hebben we de Trail Ridge Road uitgereden. Deze we loopt dwars door het park. Onderweg zijn we nog gestopt bij de bever dammen, waar helaas geen bevers te zien waren. Misschien waren ze ontbijtenlbrunchen ? We weten het niet. Daarna zijn we verder gegaan en hebben in Loveland nog wat boodschappen gedaan bij de K Mart. De boodschappen bestonden o.a. uit een campinggasje en anti- muggenspray. Later zijn we bij nog een supermarkt geweest om ons avondmaal te kopen. Deze bestond uit tortilla’s met saus en sla. Het vlees kip/gehakt kopen hebben wenog eventjes uitgesteld, want dat loopt na een dag weg met deze temperatuur (30°C).
Verder zijn we langs Cheyenne gereden wat volgens de boekjes een leuk western dorpje zou moeten zijn. Viel dat eventjes tegen zeg. Het bleek gewoon tot een grote stad uitgegroeid te zijn midden in de prairie. Niets aan te doen dus, dus zijn we maar weer verder gegaan richting Casper, waar we bij de toerist information bijna 2 kilo aan folders gehaald hadden. We kregen o.a. een folder van een camping tussen Casper en Thermopolis wat ons wel wat leek. Toen we daar echter langsreden en gezien hadden wat het was (was het wat dan ?), zijn we snel doorgereden. De wegen aldaar zijn kale tweebaans wegen, waar echt niets gebeurd. In Shoshoni hebben we nog wat gekocht bij een benzine station, want een dorpje als dit met 500 inwoners heeft geen supermarkt! ! !! Dus geen vlees voor vanavond. Verder kwamen we nog twee camping tegen voor $4 die echter geen douches hadden, wat we eigenlijk toch wel graag wilden. Dus zijn we maar weer verder gegaan. De route liep dwars door een indianen reservaat, die bestaat uit rotsen, kale vlaktes en rotsen. Niet veel dus. In Thermopolis kwamen we daarna de eerste camping tegen die vol was, maar ons doorstuurden naar een andere. Deze had nog wel plek en lekker douches bleek later, echter geen winkel waar we vlees konden kopen. Het eten bestond dus uit macaroni, tonijn, blokjes tomaat en sla. Die avond was het lekker warm, dus een korte broek en een hempje zouden lekker zijn. Het was echter anders door de muggen. Die waren daar en niet zo weinig ook. Dus dat was een lange broek en een regenjas en spray,
veel spray. Het eten hebben we dus maar in de tent opgegeten en na het douchen hebben we nog even buiten gezeten. Toen was het muggenvrij, omdat het wat kouder geworden was ondertussen. De camping kostte $14.45 per nacht en dit was inclusief douchen. De tellerstand aan het einde van de dag stond op 16538 mijl.
Zondag
29/06
 Vanochtend weer onder de douche, om de opgelopen schade (viezigheid) weer even in tehalen. Detemperatuurbedroeg om 9.15 ongeveer 30°C n de zon op het bankje
naast de tent. Hoe heet zal het vandaag gaan worden ? Zometeen gaan we even in Thermopolis kijken en dan gaan we richting Yellowstone. Spannend is dat, want we hebben gisteren gehoord dat we er zeker beren zullen zien. Ze lopen naar je auto enzo … enfin, we zullen het wel zien en we sc:hrijven vanavond weer verder. Thermopolis is een dorpje (stadje) met ec:hte warmte bronnen. Op het eerste gezidit zag het er allemaal een beetje vies uit door de mineralen die er allemaal inzitten. Het stonk trouwens ook, maar daar kijk (rruik) je al snel doorheen. De bronnen zijn ‘s zomers en ‘s winters 57°C. Hierna zijn we nog naar een bizon farm geweest. Deze was ook in Thermopolis. Hier hebben we een foto gemaakt van een moeder bizon met jong, die op de weg stonden. Eigenlijk was dit en de bronnen alles wat Thermopolis te bieden had, dus zijn we na een klein uurtje al weer verder gegaan richting Cody, op naar Yellowstone. In Cody hebben we de eerste regendruppe!s van de vakantie gehad. Deze 5 druppels waren bij een temperatuur van 30°C best wel aangenaam. Verder hebben we hier wat gewandeld en wat boodschappen gedaan (o.a. gaslampje gekocht), Aangekomen in Yellowstone dachten we in een file verzeild te geraken. Het was geen file, maar iedereen was gestopt om de beren, moeder grizzly met twee jongen, te bekijken. In Yellowstone de eerste tegenslag: op het bord stond dat zeven van de elf camping al vol waren. Hier waren we al voor gewaarschuwd, maar je hoopt toch dat het anders is. Niet dus ! Bij de toerist informatie hebben we een oplossing gevraagd en deze
verwezen ons naar de camping ‘Lake Lewis’. Deze camping was pas drie dagen open, omdat deze drie dagen geleden nog in de sneenw lag en er geen water was. Toen we dit hoorden, zijn we daar naartoe gereden. Eerste hebben we ec:hter nog wel alvast een camping voor morgen gereserveerd via de telefoon (Bridge Bay). Aangekomen, vonden we een plekje en omdat er geen water was, was de camping gratis. We waren ooknet op tijd, want toen wij de tent opgezet hadden en van de camping afreden, was ie al vol. Deze avond hebben we taco’s gegeten. Erg lekker was dat. Verder en bakkie koffie gedronken, dit verhaal gesehreven en een kampvuurtje gestookt. Voordat we gingen slapen hebben we alles beer-proef opgeborgen, want je weet maar nooit welterusten.
Maandag
30/06
Ps. Datgene wat ik nu vertel heb ik pas twee dagen later op papier gezet. Er kan dus het een en ander ontbreken ofverzonnen zijn …. sorry. We stonden om 08.00 op. Het was gelijk al warm dus we ontbeten in de zon. Douchen was er niet bij, want er was geen water op de camping. Ook niet voor de wc’s, dietrouwens gesloten waren. Echt een beetje ‘kramperen’ dus. Toen we weggingen, begon de auto vreemde geluiden te maken. Shit hebben wij dat weer. Na een check onder de motorkap bleek de stuurbekrachtiging olie op te zijn. Deze hebben we in Grant Village bijgevnld en de auto even in de garage laten nakijken. Volgens de monteur aldaar, zat er een kleine lek in. Dus dagelijks controleren was zijn advies. Enfin dus gewoon verder gaan met vakantie houden. We zijn als eerste naar Old Faithfull gegaan. Dat is een geiser die wel 25 meter hoog spuit. Van daarnit hebben we ook nog een trail gelopen van ongeveer lOkm. Dat was wel een beetje veel bleek later, want merendeel was echt klim en klauter werk. De trailliep langs een kleine geiser, waar we een tijdje hebben zitten kijken naar dit natuurwonder. Dit wonder had een spuit frequentie van vier minuten en daar kon je de klok bijna op gelijk zetten. Heel ergmooi …
Na de vermoeiende tocht zijn we verder gegaan langs andere geisers, o.a. de Great Fountain Geyser die om de negen uur spuit. Toevallig op het moment dat wij er waren. Verder zijn we via Norris en Canyon Village nog bij de Mud Vulcano geweest. De nam zegt al genoeg denk ik. We sliepen die nacht in Bridge Bay. Het was een koude, oersaaie camping zonder douches. Om 21.30 ging Marion naar bed en ben ik nog naar de diavoorstelling geweest over vulkanen. Erg interessant. Om 22.15 was ik terng en kroop ook snel in het warme bed. ‘s Nachts zijn we een paar keer wakker geweest, want het spookte buiten. Het waaide erg hard, regende iets en het bliksemde. Af en toe dachten we ec:ht dat de tent loskwam van de aarde (en dit is NIET overdreven !).
Dinsdag

01/07

Om 9.15 zijn we opgestaan. De tent stond er nog. Het was buiten 5°C dus de nacht was waarschijnlijk kouder -1, -5°C en het regende. FIJN. Hebben we ook meegemaakt hoe snel het weer hier om kan slaan. We hebben de tent van binnenuit     afgebroken omdat het nog regende en we moeten toch wel rekening houden met de auto waar al die nattigheid dan in komt te liggen. We hebben geen zin om in deze kou ontbijt te maken dus zijn we naar Canyon Village gereden om daar te ontbijten. We kwamen daar om 10.35 aan en helaas al het ontbijt is al op, dus hebben we maar een lunch gegeten. Ik een broodje Turkey & Cheese met Hot Chocolate en Johan een broodje Beef & Cheese met Cappuccino. Hiema zijn we naar de camping gegaan en hebben we de tent weer opgezet omdat we die natuurlijk zeiknat hebben ingepakt.
Daarna zijn we maar gaan tijden!!!! Regen JAK. Terng gereden naar de Lower Falls en hebben daar de fantastische trail ge!open in de lange broeken truien & regenjassen. De trail was leuk & wederom heel vermoeiend. Daarna zijn we richting Mammoth Hot Springs gereden. Onderweg zijn we weer een trail gaan lopen richting de Tower Falls waar het heel hard waaide waardoor ik eigenlijk helemaal niets meer kon zien omdat er allemaal zand in mijn ogen waaide. Halverwege zijn we omgekeerd en onderweg stonden er allemaal mensen naar een klein beertje op een heuvel te kijken die een boom op en neer klom. We zijn dus ook onderaan de berg gaan kijken of we het beertje konden zien en ja hoor we zagen een BABY black bear. En weet je wat gaat ‘ie achter een boom zitten zodat we alleen z’n rug nog maar kunnen zien. Weer doorgereden en halverwege op een parkeerplaats met een mooi uitzicht gepicknickt wel in de auto want het was nog steeds koud (lekker warm kopje soep met een broodje). Toen we in Mammoth Springs aankwamen wilden we nog een wandeling
doen maar het zeek van de regen niet ec:ht een goed idee dus. Er was weer een pad aangelegd waar je met de auto over de Mammoth Springs kon rijden dus dat hebben we toen maar gedaan. Hier vandaan zijn we langzaam naar Norris gereden en hebben overal gezoeht naar dieren en we hebben alleen Elken en Bizons gezien. In de Moose Valley hebben we geen Moose gezien. We hebben nog we! hele mooie foto’s van een mule deer gemaakt. ‘s Avonds gegeten in Canyon Village ikketrout en Johan BBQ Chicken kosten $ 13.26 tegen $ 10.18 van het ontbijt dat is toch geen verschil!!! Koffie drinken en sc:hrijven is vandaag in de auto gebeurd vanwege het fantastische weer. In ieder geval GEEN last van de muggen. Nu is het 22.06 dus zo langzamerhand wel weer tijd om naar bed te gaan.
Woensdag
02/07
Vandaag leek de dag goed te beginnen mooi weer alleen wel weer koud dus wel warme kleren aan. Johan is nog gaan douchen voor $ 3.50 dus dat duurde wel even een uurtje. Rond 10 uur zin we weggereden richting Teton Nat’l Park. Op een gegeven moment wed het zo warm dat we onze warme kleding omrnilden voor de korte broeken. Dit duurde echter tot een uur of 4. Toen begon het te regenen en wed het weer koud. Tijdens onze tocht van vandaag hebben we wel mooie foto’s kunnen maken van een Moose en Pelikanen (dat als ze temninste gelukt zijn). Het avond eten bestond wederom uit taco’s en die hebben we helaas moeten klaarmaken en opeten in de tent (regen, regen, regen). De verwachtingen voor de komende dagen zijn beter (25 tot 30°C). Voor vannacht moeten we nog wel rekening houden met temperaturen rond het vriespunt. Zo nu is het 20 uur (het is droog) en gaan we even naar een dia voorstelling kijken van de Bald Eagle. Toch wel leuk dat ze op alle campings wat doen. De dia voorstelling bestaat niet op deze camping (Lizzard Creek). Het bleek
een voorstelling zonder dia’ s te zijn. Het waaide erg hard en het regende net niet. Tijdens de voorstelling vloog er zowaar een Bald Eagle over. Toeval ???? Dat zal niemand weten. Toen we terug waren bij de tent hebben we nog een vuurtje gemaakt en koffie. Toen het weer eens begon te regenen zijn we hiermee gestopt en zijn na deze dag afgemaakt te hebben om ongeveer 22.15 naar bed gegaan.
Donderdag
03/07
Vanochtend om 7.45 uur opgestaan Raad eens de zon schijnt en geen vuiltje meer aan de lucht, We hebben ontbeten (brood met uitgebakken bacon) en daama tot 12 uur in het zonnetje gezeten. Vannacht trouwens lekker geslapen met de golf geluiden van het aangrenzende meer en met een temperatuur die tussen de 5 en 10°C lag. adat we er een kleur tintje bij gekregen hadden zijn we naar Colter Bay gereden. Hier hebben we een trail gelopen van 6 mile (9.6 km). Deze trail was echt ontzettend mooi. Soms zagje open vlaktes en dan leek het net of’je in de Tropen liep. Zeker met de temperatuur die we hadden (30 tot 36°C) in de zon. Tijdens deze tocht hebben we de volgende dieren gezien : Moose (eland), trompetter zwaan + jong (zeldzaam), vosje, rode eekhoom en hele mooie vlinders die niet blijven zitten voor de foto. Ook hebben we vele kleurige planten en bloemen gezien.
Het Swan Lake lag helemaal vol met allemaal gele plomp met bloemknoppen zo groot als een vuist. Na deze vermoeiende tocht van 3 1/2 uur waren we om half 5 weer terug. Hier hebben we een ijsje gekocht en de toebehoren voor de BBQ. Om half 6 waren we weer terug op de camping en om half 7 zijn we begonnen met de BBQ. Het was weer een lekkere vermoeiende dag.
Vrijdag
04/07
Om een uur of 9 opgestaan en lekker getreuzeld. Om een uur of 11 nog geprobeerd om te bellen maar ik had waarschijnlijk het verkeerdetelefoon nummer (morgen beter???). Vandaag hebben we op het programma het plaatsje Jackson staan. Om een uur of 2 waren we daar nadat we eerst nog het National museum of Wildlife art vlak buiten Jackson bezocht hadden. In de zon was het 41°C. Veel te warm voor mij dus het waaide ookniet. Marion begon het nu pas een beetje lekker te vinden en deed haar trui uit (nog twee te gaan) ……geintje……
Jackson is een gezellig toeristisch dorpje en het was ook een beetje drnk. Om 6 uur hebben we bij de Pizza Hut gegeten. Was erg lekker en veel. De terugweg hebben we een route genomen die volgens ons alleen toeganke!ijk zou moeten zijn voor 4-weel drive auto’s. Het was wel spannend en hier hebben we ook nog een moose met een baby gezien en een hele kudde Elken wel een stuk of 40 tot 50. We zijn vandaag nogmaals op dezelfde camping gebleven, niet omdat her er zo mooi is, maar om er zeker van te zijn dat we een plekje zouden hebben zo vlak voor het holiday weekend.
Dit bleek ‘s avonds een goede gedachte te zijn geweest want de camping was helemaal vol. Vandaaghebben we ook voorhet eerstnaar de Wereld omroep geluisterd. Tot vandaag is het niet gelukt omdat we steeds op de verkeerde tijd naar de radio zaten te luisteren. STOM he … maar dat krijgje met al die tijdzones. Verder nog een kampvuurtje gestookt en om een uur of 11 weer naar bed gegaan.
Zaterdag
05/07
Rond half 9 zijn we weer opgestaan en rustig ons ochtend gebeuren afgehandeld. Hier onder viel deze ochtend ook weer het afbreken van de tent, want vandaag gaan we weer een stukje zuidelijker, Na ongeveer eea halfuurtje (we zaten toen nog op het terrein van Grand Teton) hebben we een trail naar de Hidden Falls gelopen. Deze trail van 6 mile (ongeveer 10 km), maar eentje om teherinneren. Ontzettend mooi dus en dat ondanks de 40°C temperatuur. Na deze trip hebben we weer eens naar huis gebeld. Dit keer met een $10 pre-paid calling card. We waren blij te horen dat thuis alles goed ging (afgezien van de atgesloten telefoon dan). Tijdens dewandeling hebben we nog een familie ontmoet die ons uitnodigden om bij hnn in de achtertuin te kamperen als we problemen mochten hebben met het vinden van en camping in de buurt van Salt Lake City. Misschien komt dat nog van pas. Na verder zuidelijk te rijden zijn we gestopt in Garden City aan het Bear Lake. Hier zijn we op een KOA camping terecht gekomen. Dit hadden we liever niet want ze zijn niet echt gezellig. Enfin, we stonden naast een dronkemans echtpaar, op een Sjonnie en Anita Camping waar de dames douches constant vol staan met van die mensen die zich totaal moeten
opdirken (op een camping??????), en waar we vanuit de auto het vuurwerk hebben bekeken terwijl ik het verhaal schreefvanuit de auto. We konden op deze KOA camping in ieder geval douchen en dat was wel nodig na een paar dagen niet douchen in deze hitte. Morgen op naar Salt Lake City.
Zondag
06/07
Vannacht slecht geslapen: een paar keer wakker door de buren …. Vandaag op weg naar het zuiden, Beetje rare dag deze zondag. De staat Utah is een Mormonen Staat dus winkels dicht enzo en dat terwijl wij wel boodschappen wilden doen. In Salt Lake City hebben we de auto omgeruild voor een Toyota oude km-stand 17680 mile nieuwe stand 5581 mile. Jammer dus dat werden dus hamburgers van Wendy’s als avondeten. In Nephi ten widen van Salt Lake City op een camping gaan staan ‘Ponderosa Pine’ langs een riviertje en in de bossen. Ziet er leuk uit. Vandaag zijn we moe, morgen gaan we wandelen en boodschappen doen, Dan blijven we verder nog een nachtje en gaan dan weer verder. Het was een beetje een verwaarloosd dagje vonden we ….. ‘s avonds hebben we wat kaarten geschreven.
Maandag
07/07
Het is weer eens warm vandaag. Om 9.30 zijn we opgestaan en hebben lekker rustig ontbeten bij de tent onder de bomen, want in de zon is het al teheet. Om 11.30 zijn we gestart met de Andrews trail aldaar. Nu, als je denk al wat trails gelopen te hebben en dus ook al wat kan verdragen, nou dan moet je deze lopen. De eerste 3 mijl recht ornhoog. Wel heel erg mooi, alleen denk ik een stijgingspercentage van soms 30% op de paadjes van ruw gesteente en gravel van niet breder dan soms 30cm. En dan te bedenken dat daarnaast de berg recht naar beneden ging ! Uitkijken dus ….. We hebben ongeveer 2 uur gewandeld. Daarna hebben we onze boodschappen gedaan en zijn we gaan luieren, Dat wil zeggen, in het zonnetje (40°C om 17.00 uur) zitten en lekker lezen en dit verhaaltje schrijven. Het kreekje waaraan we zaten, Salt Creek, had en ternperatuur van 10°C. Lekker om af te koelen dus. Vanavond gaan we bbq-en: hamburgers op lekkere bolletje ! Op de foto’s (panorama) is goed te zien hoe klein ons plekje was. Wehebben ge-bbq-ed van 19.30 tot 22.00 uur en het was erg lekker. Welterusten.
Dinsdag
08/07
Vanochtend rond 9 uur hebben we de tent afgebroken en hebben we ontbeten (pita broodjes met kaas). Daama hebben we de tent afgebroken en zijn via highway 15 naar het widen gereden. Ongeveer 150 mijl zuidelijker zijn we bij Cedar City de weg afgegaan, Hier hebben we boodschappen gedaan en zijn op zoek gegaan naar een camping. De keuze viel op Navajo Lake Campgronnd. We hebben hiervoor gekozen omdat we dan de Cedar Breaks, Zion en Bryce parken kunnen aandoen zonder te hoeven verkassen. Na het vinden van eenplek (camping Jigt aan het Navajo Lake) en het opzetten van de tent en lekker wat gedronken/gegeten (chips) te hebben, zijn we naar Cedar Breaks National Monument gegaan (16.00 uur). Het was ongeveer een halfuurtje rijden en voor de rest spreken de foto’s ervan voor zich. Ook was het hier mogelijk, en dat hebben we natuurlijk gedaan, om een trail te lopen: Alpine Pond trail. Een erg mooie en leerzame trail van ruim 1 uur lopen langs paden waar zelfs sneeuw lag !!! We merkten vandaag wel dat de tochten steeds zwaarder worden als je er iedere dag eentje loop en soms van well Okm. Vergeet namelijk niet de temperatuur en de paden die genomen moeten worden zijn ontzettend stijl. ‘s Avonds hebben we rijst met kip gegeten en een sausje uit een zakje. Sorry … was niet erg lekker. Daarna hebben we nog een bak koffie genomen om het eten weg te spoelen en hebben we de planning voor morgen doorgenornen. Verder dit verhaaltje geschreven en toen was het al weer bedtijd (19.45). Ik wil er verder nog aan toevoegen, dat ons bed voor de komende drie dagen op 9200ft (3km) hoogte bevindt. PS. Vandaag is het de tweede dag dat mijn enkel niet meer ingetaped is. Enkel is nog steeds wel pijnlijk/gevoelig bij het aanraken.
Woensdag
09/07
Vandaag is een speciale dag. Waarom ? Vandaag komt zaagmans twee keer langs. En wel een keer omdat het vandaag woensdag is en de andere keer omdat we aan de 2e helft van de vakantie gaan beginnen. Vandaag is het een sensatie dag: Er is een kortere route naar Zion, die we dus namen vandaag. Het is een unimproved weggetje waar we onze vraagtekens bij zetten, dus Johan naar de camphost om te vragen of deze weg te berijden is. Ja hoor was zijn antwoord. De we was volgens hem maar 3.5 mijn. Het begin was aardig. Daama 30 mijl zandwegen, stenen, kuilen en water. Een keer zelfs zo’n berg los zand dat de stof door de bodem van de auto kwam. Very strange? Op een gegeven moment een bord langs de wegmet ‘Turn here 1.4 mile to Zion Nat’I Park’ Wij daarheen en wat bleek … deze weg was afgezet met een hek, dus terug. Achteruit en krrrrg dat was de bodem van de auto. Gelukkig niets aan de hand, want in deze bush-bush kom je echt niemand tegen. Na anderhalf uur ineens weer verharde weg !! Jaah toch goed gereden dus. We hadden ondertussen 15 mijl gereden op deze “gekke” weg, maar we kwamen er wel al heeft het misschien wat langer geduurd. Het was in ieder geval spannend. We hadden in ieder geval
besloten om terug de gewone asfalt wegen te nemen, Misschien is die route wel wat langer, maar hij zal zeker sneller zijn. Via de Golden Eagle Pass konden we ook hier weer gewoon doorrijden. Wauw mooi man (we hadden of eigenlijk ik had dit park als eerste op de lijst gezet, omdat ik op de ansichtkaarten had gezien dat dit park veel minder mooi zou zijn dan Bryce). Hele hoge rode bergen (rotsen) met daarop groeiend cactee, datura’s en yucca’s. De eerste stop was bij de Canyon overlook. Daar hebben we een uur durende wandeling gemaakt en natuurlijk veel foto’s. Echt onbeschrijfelijk mooi hier. Laten we hopen dat de foto’s er iets van laten zien. De wandeling was overigens slechts 1 mijl. Toen kwam de tunnel, die gewoon uit de rots was gehakt. Campers en bussen gingen alleen door de tunnel, i.v.m .. het vastlopen ervan. Door de tunnel zijn we naar het visitor center gegaan waar Johan hoopte op een Burger King. Jammer, er was niet eens een glaasje drinken te krijgen. Toen zijn we maar doorgereden naar Zion’s lodge, waar we patat en een ijsje genomen hebben. Het ijsje was trouwens weer echt Amerikaans formaat. We reden langs een pool trail, waar we straks misschien wel naar toe kunnen lopen, Misschien kan je er zelfs wel
zwemmen ?? We zijn in ieder geval eerst doorgereden naar Grotto waar we zijn begonnen aan een 2.5 mijl (enkele reis) hike wat ze noemen een stiff hike (tameJijk zwaar) en waarvan we dus zeiden clan lopen we ‘m toch niet helemaal. AHUM dat deden we dus wel. Hij was ook erg mooi, onderweg hebben we salamanders, Chipmnnks, eekhooms en een bloeiende cactus gezien. Het laatste stukje hike, was via een ketting omhoog. Johan heeft daar ongeveer .2 mijl van gedaan en ik ben niet verder gegaan dan .1 mijl. Het was namelijk best wel eng, Daarna natuurlijk weer naar beneden, het was weer een beste wandeling met een temperatuur van ongeveer 40°C.
Angels landing!!! Na de hike zijn we doorgereden tot het einde van het park, om daar te keren. We gingen toen naar de lodge voor het halen van koud water en daarna naar de pools. Bij aanvang van de trail naar de pools stond al een bord met ‘swimming prohibited’. Geen zwenunen dus. We hebben toch de wandeling naar de lower pool gemaakt (0.6 mijl). Nou nou wat een pool.. .al zou je mogen zwemmen, dan zou je dat niet eens lukken. Terug van de wandeling zijn we naar een strandje gereden, die Johan op de heenweg had gezien. Het strandje lag aan een watertje, waar je net natte knieen in kon halen. Marion heeft dat dan ook gedaan. Na deze zwernpartij, zijn we terug gegaan naar de tent. Onderweg hebben we nog zure room gekocht voor de macaroni met tonijn. Helaas nergens winkehjes te vinden die open waren. Wel een KOA gevonden langs de weg, waarwe geen zure room konden krijgen, maar wel gehakt en tomaten puree. Rond 21.00 uur waren we terug bij de tent, hebben gegeten en zijn toen naar bed gegaan. Dit verhaal is geschreven om 22.30 net voor het naar bed gaan. PS. Bij de pool wandeling kwamen we 6cm. grote torren tegen.
Donderdag
10/07
Omstreeks 9.30 zijn we opgestaan (uitgeslapen dus). Na het ontbijt, welke bestond uit thee, koffie en pitabroodjes met kaas, zijn we naar Bryce National Park gereden. Omstreeks 12.30 arriveerden wij daar. Direct in het park hebben we de 2.5 mijl lange trail gel open. Deze was ontzettend mooi en leidde ons door rood gesteente (lava). Over de rest van het park kan ik kort zijn: viel tegen !! Het was lang niet zo mooi als Marion gedacht had. Jammer dus, alleen de eerste wandeling bleek mooi te zijn. De rest was namelijk allemaal hetzelfde, ofleek hetzelfde, Rond een uur of zes zijn we het park uitgereden eh hebben daar lekker gegeten in een restaurant. Tegen over dit restaurant was een straat met souvenir winkeltjes. Deze hebben we allemaal van binnen bekeken. Rond een uur of elf, na diverse reeen ontweken te hebben, waren we terug op de camping en was het dus de hoogste tijd om naar bed te gaan tot morgen.
Vrijdag
11/07
Vandaag rond een uur of halt’ negen opgestaan. Het was weer eens een frisse ochtend. Na gegeten te hebben zijn we rond tien uur weggereden richting de Grand Canyon. Onderweg hebben nog een broodje gegeten en geprobeerd om alvast telefonisch een plekje op de camping te reserveren op de noordelijke zijde van de Grand Canyon. Raad eens…….deze was al vol !!!! Dus wij maar gewoon richting de Grand Canyon. gereden en we hadden geluk. Net buiten het park was een camping, Motte Camp ground., hier waren nog een paar
plekjes vrij. Dus wij voor twee dagen gereserveerd en de tent opgezet. Toen we hiema terugreden de camping af (een halfuur later), was de camping vol. We zijn toen het park ingegaan en hebben o.a. bij het visitor center een heuptas gekocht en hebben verder wat rondgekeken. Rond een uur of zes hebben we de was gedaan en zijn teen teruggegaan om eens bij dagiicht te eten. Bijna weer een hert geraakt. Nog net op tijd gestopt.. ….. Pffffh !! Bij aankomst op de camping dachten we te laat te zijn voor de presentatie over
bomen fir, pine etc.). Echter omdat we hier op een tijdzone zitten tussen Pacific en Mountain in, waren we toch nog op tijd. Wij moesten namelijk onze horloges nog een uur terug zetten (negen uur verschil met Nederland dus). Enfin na de presentatie hebben we nog gekokkereld … macaroni met tonijn en zijn daarna naar bed gegaan.
Zaterdag
12/07
Om negen uur opgestaan (Mountain time) en de gebreken van deze camping ondervonden. Zelfs geen stromend water om je handenlgezicht te wassen, Dus dat moest allemaal met drinkwater. Er was op de camping wet een voorraad aanwezig, waar een ieder 3 gallon uit mocht halen. Dus ruim voldoende. Lekker bakkie koffie gezet en om elf uur zijn we weggegaan. Vandaag hebben we weer genoeg gewandeld, waaronder weer zo’n ontzettend mooie trail. Deze trail was net lang (2.5km.), maar je deed er toch 2 uur over. Dat wil dus zeggen, klimmen, klauteren, mooie agave’s (in bloei) enz, enz, Daama boodschappen gedaan, gedoucht (was wel eens nodigna l een week), gegeten, naar de presentatie geweest over mountain lions en toen was het alweer bedtijd (23.30 mountain time/22.30 local time).
Zondag
13/07
Vandaag zijn we om 4.20 (5.20 lokaletijd) opgestaan, om de zonsopgangmeete maken en dan moet je er ‘s zomers vroeg bij zijn. Daama om 7.00 ingepakt en wegwezen richting Mesa Verde (300 mijl). In Jacob Lakehebben we rond acht uur ontbeten, wat erg lekker was, en zijn daama verder gegaan. We hebben vandaag vel woestijn gezien en Indiaanse huisjes waar Marion nog oorbellen heeft gekocht nadat ze de benodigde $10 bij elkaar gezocht had. Dat bleek ons laatste geld te zijn. Daarna was het in een keer door tot in Cortez, waar we getankt en ons avondmaal gekocht hebben. De verassing van de dag was, dat er zowaar rond 17.00 uur nog plek was op de camping in Mesa Verde (camping Morefield). Dus voor $10 per daggelijk voor twee dagen gereserveerd en een plekje in de avondzon gezocht. Deze plek lag echter op een betonnen fundering (lees: zanderige grond met 80% kiezel dus veel kromme haringen). Dus duurde het even voor de tent stond. We warea alleen al vijftien minuten kwijt voor de buitentent. Na het diner (brood, meik, soep enz.) hebben we nog een rondje gereden door een gedeelte van Mesa Verde. De treurige gebeurtenissen van vandaag zijn het doodrijden van een libel van 6 cm. En een squirrel……sorry (RIP)……………..Morgen verder……….
Maandag
14/07
Vandaag is het weer een leerzame en warme dag geweest. Rond half acht zijn we opgestaan, hebben gegeten en als eerste tickets gekocht voor ‘long house’ en ‘ balcony house’, twee guided tours. De ‘long house’ tour hadden we gereserveerd om elfuur en het ‘balcony house’ om 5 uur. Voordat we ‘long house’ bezochten hebben we ‘step house’ bezocht. A1letours betroffen klimmen, klauteren, bukken, trappen lopen enz. dus erg leuke en spannende tochten. Tijdens het bezoeken van ‘step house’ trapte Marion bijna op een slang. Was
dat even schrikken. Bijna alle slangen in de gebieden daar zijn namelijk giftig maar niet dodelijk. Toen we alles gehad hadden, zijn we op verzoek van Marion naar KFC (Kentucky Fried Chicken) geweest. Daar deze naast een Wal Mart stond, zijn we daar ook gelijk even langs geweest. Daar heb ik het volgende gekocht: lange spijkerbroek, korte spijkerbroek en slippers voor FI 70,-. Moet je in Nederland niet doen. We hebben besloten om morgen verder te gaan naar Canyonlands en Arches, welke naast elkaar liggen en slaan ‘Cliffhouse’ in Mesa Verde dus over.
Dinsdag
15/07
Tussen half acht en acht zijn we opgestaan, beetje de kop onder de kraan en de tent ingepakt. Daama hebben we ontbeten in Morefield Village. Pannekoeken …. Iekker. En zelfs de koffie was er lekker en dat gebeurd niet vaak. Na het ontbijt hebben we nog gedoucht en zijn toen weggegaan. De afstand voor vandaag is ongeveer 160 mijl, dus dat valt mee. Vandaag is het tevens de eerste dag dat ik op slippers loop ….. als m’n voeten maar niet verbranden. Rond een uur waren we in de buurt van Canyonlands en zijn toen een toeristische weg naar Canyonlands ingeslagen. Dit heeft ons een uur gekost, want er was niet veel te zien. Alleen wat we er wel gezien hebben zijn antilopen verder was het niet veel. Dus toen waren we om twee uur in Moab, waar we bij het visitor center geweest zijn. Daar hebben we toen besloten om op de Arch View camping te gaan staan, omdat deze centraal ligt en onder andere douches heeft. Na de tent opgezet te hebben zijn we Canyonlands ingereden. Dit tochtje duurde ongeveer drie uur en omvatte 90 mijl. Hiema zijn we Moab ingeweest en omdat we geen zin hadden om te koken, zijn we bij Marion d’r favoriet Taco Bells geweest. Na het voorgerecht zat ze echter al vol !!!!
Deze dag was tevens TE warm voor Marion. Het was ongeveer 45°C en daar werd zelfs zij een beetje misselijk van. Na het eten nog een rondje gelopen in Moab, informatie verzameld over het raften en toen naar de camping terug voor een lekkere douche. Toen was ook deze dag voorbij en sliepen wij voor het eerste bovenop de slaapzakken. De nachttemperatuur was 20°C.
Woensdag
16/07
Vanochtend opgestaan rond half acht omdat de temperatuur al aan het oplopen was. Buiten de tent was het toen al 25°C, kanje nagaan erin. Buiten de tent brandde de felle zon je al vroeg tegemoet. Dus ontbijten in de schaduw van de boom voor zover dat dat mogelijk was. Na het ontbijt zijn we eerst Moab in geweest om een raft trip te reserveren bij Adrift (dit gaan we dus morgen van 11.15 tot 16.00 doen). Daarna hebben we geheel Arches National Park gezien en waren we mede dankzij de temperatuur (40-46°C) en de wandelingen (te lang) rond 16.00 uur weer eens helemaal opgebrand. Toen zevenen zijn we Moab ingegaan en hebben wat spullen voor de bbq gekocht. Om kwart over acht zaten we in de auto om te gaan eten op de camping. We hebben de tafel verplaatst richting de bbq en toen bbq-en maar. Om kwart over tien lag het laatste stuk steak nog te braden. Helaas voor niets want we zaten beiden vol. We hadden natuurlijk weer veel te veel gekocht 1.02 lb. steak, een halve gegrilde kip, 1,4 lb. gehakt, ja dat is dus meet dan een kilo vlees voor ons
tweetjes. Verder nog salades erbij en broodjes en dat was dus allemaal een beetjete veel. Het is nu kwart over tien en het is buiten nog steeds 30°C, de kaas zwemt in zijn
jasje. Het is buiten lekker doordat het nog steeds waait. Ps. We hebben vandaag nog een storm gehad waarin wel zeker tien druppels regen naar beneden kwamen. Het waaide wel hard en samen met het zand was dat niet zo fijn voor Marion d’r lenzen….Het was pikke donker en er kwamen nog twee families (2 ouder en 4 kinderen) op de camping die toen nog de tent op moesten gaan zetten.
Donderdag
17/07
Vandaag weer rond acht uur opgestaan, omdat we de tent uitbrandden, Daarna rustig aan gedoucht, ontbeten etc. en foto’s gemaakt, of geprobeerd, van de kolibrie die in de boom naast de tent een nestje (bleek pas’s middags) had. Om elf uur moesten we bij Adrift zijn voor de raft tocht. Over de tocht kan het volgende verteld worden: was leuk, lunch was lekker en we hadden een gezellige boot. We zaten met acht mensen, twee Amerikaanse, twee uit Duitsland, twee uit Italie en wij tweeen. En natuurlijk de gids Joe. De eerste rapid (stroomversnelling). Was het gelijk raak, drie man overboord waaronder Marion en ik. Gelukkig was de Colorado River lekker op temperatuur. De andere rapids hebben we zwemmend gedaan, want dat was veel spannender. Daama zijn we gaan douchen op de camping en hebben we de kolibrie nog even bekeken, om daarna rond zessen in Moab ergens
te gaan eten. Het werd pizza voor mij (30 cm. !!!) en lasagna voor Marion.
Vrijdag
18/07
Vandaag zijn we na een rustig ontbijt en douche weer verder gegaan. Vandaag was het 110 mijl richting Colorado National Monument. Op de camping in het park was nog plek, dus daar zijn we maar gaan staan. Tenminste ….. het duurde wet even voor de tent stond. Stenen, keien oftewel een slechte ondergrond om een tent op te zetten. Maar het lukte ons wel. .. de vraag was of het voldoende was, want sommige haringen kregen we er echt niet in. Toen ook dat geklaard was, zijn we naar Grand Junction gegaan. Daar hebben we over de Mesa Mall gelopen en heeft Marion haar sandalen gekocht. Rond kwart over zeven hebben we snel taco’s gegeten in de Taco Bell, omdat om kwart voor acht de film begon. We zijn namelijk naar Face Off geweest, een spannende, bloederige film met o.a. John Travolta en Nicolas Cage. Toen we rond half elfterug waren, bleek de tent toch niet zo vast te staan als we dachten. Dus dat werd in het donker nogmaals proberen. Dit keer hebben we een paar flinke stenenl rotsblokken ons geholpen (zie foto). Toen konden we rustig in een klapperende tent gaan slapen.
Zaterdag
19/07
Rond negen uur zijn we opgestaan, alweer door de stijgende temperatuur. Na het ontbijt zijn we het park gaan verkennen. De verkenning bestond uit het bekijken van alles en het lopen van een paar trails van 1/2, 1 en 2 1/2 mijl. Totaal goed voor 6.5 km. Het einde van het park was in Grand Junction, waar we wat te eten gehaald hebben voor de bbq. Op de terugweg zaten we in een onweersbui, waardoor je gelijk begrijpt hoe de gebergtes er zo uit komen te zien door erosie. Dit was ECHT een bui, regen, hagel, sneeuw, licht, geluid., alles dus en het ging er spookachtig aan toe. De tent had het er ook moeilijk mee gehad bleek later toen we terug waren. Lekkage …. !!!! Dus repareren/herstellen en daama gewoon bbq-en. Gelukkig bleef het droog, zodat de tent kon drogen. Op twee punten had ie gelekt: op de plek waar het buitendoek tegen de stoel aankwam toen er een paar haringen loslieten en op de plek waar het buiten-doek tegen de binnentent aankwam. Ook dit dankzij een paar loslatende haringen.
Om negen uur moesten we klaar zijn met het bbq-en. Dit omdat er weer een diavoorstelling was op het park over verschillende dieren. Deze ging echter niet door doordat het amfitheater niet geopend kon worden. Jammer….we waren dus om kwart voor tien weer terug. Marion d’r aardappel was ondertussen gaar, dus heeft ze die toen opgegeten. En daarna was het alweer kwart voor elf, dus tent controleren en naar bed.
Zondag
20/07
Het was een rustige nacht. We hebben lekker geslapen, mede dankzij het goede weer. Dus geen lekkende tent. Om half negen zijn we opgestaan. Daarna lekker getreuzeld tijdens het ontbijt en opruimen en schoonmaken (red dirt) van de tent. Rond twaalf uur zijn we gaan rijden richting Glenwood Springs, waar we rond twee uur arriveerden. Eerst hebben we nog een goedkope camping op 19 mijl geprobeerd ($12), maar toen bleek dat die niets was, zijn we naar een duurdere gereden op 2 mijl van Glenwood Springs ($19). De duurste camping tot nu toe op deze vakantie. Na het opzetten van de tent zijn we Glenwood Springs in geweest. Daar hebben we van een afstand het grootste spring zwembad van de wereld bekeken, waar we morgen naartoe zullen gaan. Verder hebben we nog wat boodschappen gedaan. Rond acht uur zaten we aan de macaroni met tonijn, sla, melk etc. Na het eten was het douche tijd, wat ook wel weer eens nodig was.
Maandag
21/07
Vandaag alweer gedoucht. Dat was na het ontbijt. Niet zo’n rustige nacht gehad aangezien de camping natuurlijk tussen rivier, snelweg en spoorlijn moet liggen. Lekker langzaam alles gedaan. Ik wilde nog wat wandelen voordat we naar het zwembad gingen maar Johan z’n hakken zijn gescheurd, dus dat deden we maar niet. De ouders in Almere nog gebeld en we wilden een nieuwe phone card kopen. Deze kon variëren tussen $25 en $250. Een beetje veel van het goede..niet ?
Rond twaalven op weg naar het zwembad. Gepakt met koelbox, drinken, broodjes, chips, popcorn, appels, handdoeken en zwembroek/bikini gaan we op weg. Het zwembad bestond uit 2 baden, een van 40C en een van 32C. Beiden dus lekker op temparatuur, wat dan ook de reden was dat we het wel tot een uur of half zes uithielden daar. Na het zwemmen zijn de de mall in Glenwood Springs nog overgelopen, maar dat was niet veel soeps. Marion heeft er nog wel oorbelletjes gekocht. Het eten was vanavond op verzoek van mijzelf bij de Burger King. Erg lekker dus.. Terug bij de tent hebben we nog wat gelezen, koffie gedronken, de route van morgen naar Denver bekeken en naar bed.
Waarschijnlijk een onrustige nacht, want we zijn beiden verbrand vandaag. Na vier weken in de zon gelopen te hebben toch beiden verbrand !!!!
Dinsdag
22/07
Vandaag begint onze eindreis eigenlijk al. We gaan namelijk richting Denver om zo dicht mogelijk bij het vliegveld te zitten. We zijn opgestaan rond negen uur, gedoucht, ontbeten en de tent opgeruimd. Toen was het al weer twaalf uur voor we weg waren naar Denver. Om half een hadden we de eerste stop bij Hanging Lake. Hier hebben we de laatste trail van de vakantie gelopen…en wat voor een. Tweemaal 1.2 mijl (3.6km totaal) met een hoogte verschil van 360 meter. Dat is dus een gemiddelde stijgingspercentage van 20% !!! Het einde van de vermoeide tocht was echt de moeite waard. Helder water, zichtbaar zwemmende forellen, watervallen en een lekkere temperatuur. Echt perfect dus….. Rond twee uur waren we hiervan terug en gingen we verder richting Denver.
Omstreeks vijf uur waren we op de camping (Barr Lake RV Park). Na het opzetten van de tent en het nuttigen van een tomatensoepje, zijn we Brighton in geweest. Hier hebben we wat lekkere dingen gekocht voor we rond negen uur terug waren. Bedtijd…morgen een drukke dag (!) want alles moet nog in de tassen gaan passen !!!
Woensdag
23/07
Vanochtend om half negen opgestaan na een lawaaiige nacht. Vliegtuigen, treinen, auto’s op de snelweg, jawel…deze camping had alles. Na het ontbijt en de douche kon de pret beginnen. Tassen inpakken…… Het is gelukt door een beetje weg te gooien en een beetje geduld te hebben. Om half twee waren we bij Alamo om de auto in te leveren. We kregen nog $10 terug voor de uitgaven die we gemaakt hadden bij de defecte stuurbekrachtiging en vele sorry’s. Daarna werden we naar het vliegveld gebracht en konden we gaan inchecken. Het vliegtuig had al een half uur vertraging voordat we incheckten. Toen we uiteindelijk konden instappen, en wilden weggaan, hoorden we dat een van de motoren niet te starten was. De starter was defect, dus moet er een nieuwe komen. Dus dat was weer een half uur extra vertraging. Omstreeks 5 uur vlogen we weg, met de mededeling dat we te vol waren geladen en er dus een tussenlanding gemaakt moest worden in Montreal om te tanken. Dit zou dan ook weer een uur vertraging met zich meebrengen. Dus voorlopig zou het langer duren. Echter omdat Montreal op een gunstige route ligt, dan die we op de heenweg hadden, viel de vertraging zelfs zo veel mee, dat we eerder aankwamen.
Dit is het einde van de beschrijving van de vakantie. Wij hebben een fijne vakantie gehad en hopen later bij het lezen hiervan deze weer mee te maken.

Enkele foto’s van onze reis naar de Rocky Mountains in 1997 {gallery}vakanties/zomer/1997_USA{/gallery}

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *